Kişiler, kurumlar, markalar, müzisyenler, art direktörler, mimarlar diye uzatılabilecek bu sınıflandırmada “portfolyo” kelimesi sıklıkla karşılaşılan bir başlıktır. Bir başka deyişle, en iyi olarak nitelendirilen işlerin bir arada toplanması. Portfolyo, kimi meslek dalları için ciddi bir referans iken ve karşı tarafa işin muhatapları noktasında fikir verebilirken acaba tek başına ele alınması yeterli midir? Hele ki konu bir düğün hikayesi ise.
Diferansiyel zaman dilimlerinde performans değerlendirmeleri yapmak çoğu zaman yanıltıcı olabilir. Kişinin, kurumun ya da marka unsurlarının sınavdan geçtiği durumlarda işin bütününe bakmak; portfolyoyu düğün hikayesi eksenine yatırmak, muhatabınızın derinliklerine girebilmek demektir. Onun en iyi performansını tekil olarak yaptığı işler ile değil, daha geniş bir yelpazede değerlendirebilmenize olanak sağlar. Bu farkı en net biçimde görmek için tam gün bir düğün hikayesini incelemek her zaman daha açıklayıcıdır
Eğer düğün hikayesi çekimi değil de, sadece dış mekan portre çekimleri gerçekleştirmek istiyorsanız; evet, portfolyo ile beğeninize göre fotoğrafçınızı ön elemeden geçirebilirsiniz. Ama o günün fotoğraflar ile belgelenmesi ve hikayesinin yazılması durumunda fotoğrafçınızın “düğün hikayeleri” performansı devreye girer ve size daha iyi bir referans olacaktır. Örneğin, bir düğün gününün hazırlıklardan geceye kadar nasıl aktığını görmek için hazırlıktan partiye tüm gün hikayesi iyi bir referanstır:
Belgesel yaklaşımın “estetikten ödün vermeden” nasıl uygulanabildiğini görmek isterseniz, Yalıkavak’ta belgesel düğün hikayesi buna iyi bir örnektir.Aynı yaklaşımın yurt dışında da nasıl çalıştığını görmek için de bir destination düğün hikayesi örneği.
Diğer örnekleri toplu görmek isterseniz: Diğer belgesel düğün hikayeleri
Tarih/uygunluk sormak için: İletişim